Podia voor ontmoeting
Podia voor ontmoeting
no 10
materialen: metaal- en papieren lijst, kussenvulling, koperdraad en koperen plaat
afmetingen: 200 x 70 x 10cm
jaar: 2016
"Vrijheid van Geest" ter gelegenheid van het Feest van de Geest 2016*, Utrechtse Heuvelrug.
Na de aanslagen in Parijs (2015) vond een omkeer plaats in mijn werk als beeldmaker. Het gebeuren vervulde me met ongeloof en afschuw en ik voelde een enorme drang om alleen nog maar werk te maken dat naar vrijheid verwijst. Ik ben vogels gaan maken in allerlei soorten en maten en in 2016 maakte ik voor het Feest van de Geest meer dan levensgrote vleugels en een krans van buxus.
*In de periode tussen Hemelvaart en Pinksteren zijn kerken open voor het publiek. Kunstenaars presenteren en exposeren nieuw gemaakte kunst, geïnspireerd op het Pinksterfeest en de architectuur van kerkgebouwen. De open kerken zijn een speelse en beeldende inspiratiebron voor mensen die op zoek zijn naar hedendaagse kunst, cultuurhistorie, vormen van spiritualiteit, geloof, zingeving en recreatieve ontspanning. Het evenement maakt vanuit het Pinksterfeest, als feest van inspiratie, een verbinding met hedendaagse kunst.
© rinke fierinck
no 8a
Materialen: ongebakken en gebakken klei
Afmetingen: 30 x 30 x 24cm
Jaar: 2018
"Levensadem" ter gelegenheid van het Feest van de Geest 2018*, Utrechts Heuvelrug.
Tekst bij de opening op 1ste Pinksterdag 2018:
Een ei leggen
Het leggen van een ei is niet zomaar iets, daar komt wel wat bij kijken. Het begint met de vraag of je een ei kunt leggen. Sommigen van u zullen misschien denken, nou wij mensen alvast niet! Maar vogels daarentegen.... En ja, zo kijken wij gemiddeld genomen naar de wereld. We ordenen wat we zien door categorieën te bedenken en zo komen we tot de ruwe indeling van eierleggers en zoogdieren. Toch ben ik van mening dat het een willekeurige indeling is. We hadden ook kunnen ordenen naar uithoudingsvermogen of naar de noodzaak om lief te hebben om maar iets te zeggen.
Hoe kun je weten dat wat je weet het juiste is? Hoeveel onzekerheid kunnen we hebben zonder ontregeld te raken? En als we ontregeld raken is dat dan het einde? Ik geloof dat we veel van onze talenten en vermogens niet kennen als we bang zijn voor onzekerheid. Ik geloof ook dat niets absoluut is. En dat we ons bestaan als mens veel te veel waarde toekennen. Zo was het vast niet bedoeld toen wij op aarde kwamen.
Ik vind het verhaal dat god adam via zijn neus levensadem inblies iets poëtisch hebben. Net alsof god aan het onderzoeken was waartoe hij in staat was. Al scheppend ontdekte god hoe het leven in elkaar zat. Een metafoor voor de mens die niets anders doet.
Het ei dat ik heb gelegd staat voor de scheppende kracht. De handen zijn een verwijzing naar een groter geheel en staan voor ontdekken, fouten mogen maken, leren.
*In de periode tussen Hemelvaart en Pinksteren zijn kerken open voor het publiek. Kunstenaars presenteren en exposeren nieuw gemaakte kunst, geïnspireerd op het Pinksterfeest en de architectuur van kerkgebouwen. De open kerken zijn een speelse en beeldende inspiratiebron voor mensen die op zoek zijn naar hedendaagse kunst, cultuurhistorie, vormen van spiritualiteit, geloof, zingeving en recreatieve ontspanning. Het evenement maakt vanuit het Pinksterfeest, als feest van inspiratie, een verbinding met hedendaagse kunst.
© rinke fierinck
Noshortstory
Materialen: hout, textiel, dierlijke, plantaardige en menselijke materialen, tekstfragmenten
Afmetingen: 350 x 350 x 250cm
Jaar: 2023
Noshortstory is mijn afstudeerwerk en is installatie, podium voor ontmoeting en performance in één.
De performance draait om het ontrafelen van een doek. Dezelfde handeling worden steeds opnieuw uitgevoerd: loshalen van draden uit de doek.
Het ontrafelen heeft geen betekenis anders dan het verrichten van de handeling zelf. Het vraagt tijd en ruimte om te doen. Omdat het zo’n tijdsintensief proces is vraag ik hulp aan de toeschouwers.
De afstudeercommissie over Noshortstory:
Het definiëren van de begrenzing en betekenis van jouw afstudeerwerk is een ware uitdaging. Die grenzen tussen het installatieve en performatieve, de binnen- en buitenruimte, het zintuigelijke ervaren en verstandelijk interpreteren zijn verwarrend confuus.
Liminaliteit mag dan een modieuze term zijn, hier is ie volledig op haar plek. Alles in ‘noshortstory’ bevindt zich in een fase van overgang.
De toeschouwer doet er daarom het bete aan, tijd te nemen het werk te ondergaan, zitting te nemen en de betekenisgeving op te schorten…
Ondanks dat het kunstwerk zich vanzelfsprekend fysiek manifesteert nodigt de terughoudende presentie ervan, de bezoeker uit op te gaan in het geheel van het werk. Door deze ‘deelname’ kan het publiek een verbinding met het werk aangaan. Met andere woorden: ook de grens tussen kunstwerk en publiek is liminaal.
Binnen deze ervaring gaat de bezoeker niet alleen een relatie aan met de skulpturale beeldkwaliteit maar ook met de in het werk aanwezig maker. Haar intentie is zo volkomen mogelijk, op te gaan in het installatieve. Hierdoor ervaart het publiek geen onderscheid tussen maker, het gemaakte en uiteindelijk zichzelf. Zoals ook jijzelf te werk gaat en grenzen overstijgt en nu dus doorbreekt.
Je nodigt je omgeving uit het dominante cognitieve los te laten, te luisteren, te voelen, aandacht te hebben en de overdracht belichaamd te ervaren.
© rinke fierinck
HELP
Materialen: textiel, hout, dierlijke, menselijke en plantaardige materialen, zand
Afmetingen: 270 x 270 x 270cm
Jaar: 2025
HELP is installatie, podium voor ontmoeting en performance in één.
De performance draait om het ontrafelen van een doek. Dezelfde handeling worden steeds opnieuw uitgevoerd: loshalen van draden uit de doek.
Het ontrafelen heeft geen betekenis anders dan het verrichten van de handeling zelf. Het vraagt tijd en ruimte om te doen. Omdat het zo’n tijdsintensief proces is vraag ik hulp aan de toeschouwers.
Enkele reacties bij HELP:
Vrouw (anoniem):
“Textiel als omhulsels. Ik ben diep geraakt. We hebben onze dochter verloren vijf jaar geleden en sindsdien heb ik mijn eigen lichaam verwaarloosd.”
Peter:
“Je huid is je grootste zintuig. Haptonomie heeft mij helpen ervaren wat belichamen is.”
Timo (11 jaar):
Stralende ogen bij het zien van de ‘buitenbeentjes’. Bij toneel (waar hij ook op zit) zitten kinderen die net zo zijn. “kinderen, mensen die ‘anders’ zijn.”
© rinke fierinck
Boudoir* - installatie
Materialen: hout, papier, textiel, dierlijke, plantaardige en menselijke materialen.
Afmetingen: 265 x 265 x 265cm
Jaar: 2025
*Het boudoir stamt uit de 18e eeuw en was een kamer voor de vrouw om zich terug te trekken en om zich te wassen en te kleden. De mannelijke tegenhanger voor het boudoir is het kabinet. Het woord is afgeleid van het Franse bouder, dat ‘pruilen, mokken’ betekent. Eigenlijk een pruilhoek of klein kamertje, waar men ongestoord kan nadenken of zich vermaken.
© rinke fierinck
Heb je een idee, een vraag of wil je iets bouwen samen?
Wil je meer weten over mijn projecten of mogelijkheden voor kunsteducatie? Samen onderzoeken we graag wat er kan ontstaan. Stuur me gerust een bericht om kennis te maken.
Heb je een idee, een vraag of wil je iets bouwen samen?
Wil je meer weten over mijn projecten of mogelijkheden voor kunsteducatie? Samen onderzoeken we graag wat er kan ontstaan. Stuur me gerust een bericht om kennis te maken.